Passie
Gisteravond (17 april 2008) sprak Karin Haanappel bij Vrouw & Kultuur in Eindhoven over Camille Claudel (1864-1943) een vrouwelijke beeldhouwer in de negentiende eeuw, maar vooral bekend als geliefde van Rodin en door het feit dat ze de laatste dertig jaar van haar leven in een krankzinnigengesticht doorbracht.
Karin Haanappel, kunsthistorica, studeerde op haar af en werkt nu aan een biografie over haar. Haanappel is een gedreven spreker, vol passie sprak zij over Claudel. Gezien de hoeveelheid informatie die zij in de lezing verwerkte, zal de biografie een heel intrigerend boek worden.
Claudel werd de toegang tot de academie in Parijs ontzegd, omdat zij een vrouw was. Met andere vrouwen begon zij een eigen atelier, maar toen zij Rodin ontmoette, gingen alleen zij tweeën in een atelier aan de slag. Hun werk had veel van elkaar weg, maar was ook duidelijk te onderscheiden van elkaar. Omdat Rodin geen afscheid nam van een eerdere geliefde, ging Claudel uiteindelijk bij hem weg. Ze werd steeds eenzamer, werkte alleen en omdat Rodin haar bleef bestoken met brieven om terug te komen, begon ze aan achtervolgingswaanzin te leiden. Haar broer, de schrijver Paul Claudel, die een politieke carrière ambieerde, liet haar opnemen, want zo’n gek in je familie kun je daarbij natuurlijk niet gebruiken.
Anne Delbée schreef al een roman over het leven van Camille Claudel (1982). Ik ben benieuwd naar de wetenschappelijke invalshoek van Karin Haanappel. Ze wil haar biografie in 2013 uitbrengen, honderd jaar na de opsluiting van Claudel, en haar zo figuurlijk bevrijden.
Geschreven door Marlene Lunter